Uitvaart tekst voor Harry
Lieve familie, vrienden, beste aanwezigen,
We zijn hier vandaag bijeen met een zwaar hart, maar ook met een hart vol liefde en dierbare herinneringen. We nemen afscheid van onze lieve Harry, een man die 76 jaar lang zijn eigen, unieke spoor door het leven trok.
Zijn levensweg was als de lange ritten die hij zo goed kende. Jarenlang was de cabine van zijn vrachtwagen zijn koninkrijk. Een plek van vrijheid en verantwoordelijkheid. Vergezeld door de klanken van zijn geliefde Hollandse meezingers, die de soundtrack van zijn kilometers werden, trok hij door heel Europa. Hij verzamelde verhalen in elke stad en elk wegrestaurant, en had die aangeboren rust die je alleen opdoet als je duizenden kilometers alleen met je gedachten en je muziek bent.
Maar hoe ver de wielen hem ook brachten, de belangrijkste bestemming was altijd thuis. Thuis bij zijn Janny. Janny, jij was zijn anker, zijn veilige haven na elke lange rit. Jullie deelden een leven, een thuis, en een liefde die de basis vormde voor alles. Jij was het kompas dat hem altijd weer de juiste weg wees: de weg naar huis.
En dat thuis werd gevuld met nog meer liefde. Met jullie, Desiree, Manon, Tom en Jurrian. Hij was misschien niet altijd een man van veel woorden, maar zijn trots op jullie sprak boekdelen. Hij leerde jullie door zijn voorbeeld: hard werken, je eigen koers varen, en er zijn voor de mensen die je liefhebt.
Zijn grootste rijkdom, de kers op de taart van zijn leven, waren zijn negen kleinkinderen. Voor hen was hij opa. De man met de sterke handen en de rustige glimlach. De glinstering in zijn ogen als hij over hen sprak, verraadde de diepe liefde die hij voor ieder van hen voelde.
Als de motor van de vrachtwagen stil was, zocht Harry de rust op een andere manier. Aan de waterkant, met een hengel in zijn hand. Daar, in de stilte van de natuur, vond hij zijn vrede. Diezelfde ontspanning vond hij ook in de gezelligheid van een potje kaarten met vrienden, of in de stilte van een goed boek. En natuurlijk de muziek. De Hollandse meezingers die niet alleen in de cabine klonken, maar ook thuis de sfeer bepaalden.
Harry was een man van contrasten: de man van de weidse wereld en de man van de huiselijke kring. De man van de ronkende motor en de man van de stille waterkant. Een man die de wereld zag, maar zijn grootste geluk vond bij zijn Janny, zijn kinderen en zijn kleinkinderen.
En hoe passend is het dan, dat zijn allerlaatste rit, die hem vandaag hier bij ons bracht, ook een rit met zijn vrachtwagen. Een laatste, indrukwekkende eerbetoon aan het leven dat hij leefde. Gedragen op de sterke schouders van zijn collega’s, de mannen met wie hij het asfalt en de verhalen deelde, is hij hier aangekomen voor zijn eindbestemming.
Nu is de motor echt stil. Zijn laatste rit is ten einde. Maar de route die hij in ons leven heeft uitgestippeld, de liefde die hij heeft gegeven en de herinneringen die hij heeft achtergelaten, zullen voor altijd blijven.
Lieve Harry, lieve pa, lieve opa. Bedankt voor alles. We zullen je onbeschrijfelijk missen.
Goede reis.